Liefde of Luchtkasteel? Een voorproefje

Ewout van Duijvestein is not amused wanneer hij bij thuiskomst een bijna naakte vrouw aantreft op zijn parkeerplaats. Maar niet voor lang, want al snel weet de dame in kwestie zijn onverdeelde interesse te wekken en stelt hij alles in het werk haar te verleiden op Slot Duijvestein te blijven.
Michelle Lacroix is niet van plan te eindigen als nieuwste aanwinst op de lijst van Ewout van Duijvesteins veroveringen. Toch logeert ze binnen de kortste keren op zijn kasteel en weet hij haar lichaam te veroveren met zijn opwindende spelletjes.
Maar als er liefde in het spel komt, veranderen de spelregels en het pad der liefde kent veel valkuilen. Gaan Ewout en Michelle naar huis met de hoofdprijs of blijkt hun liefde een luchtkasteel te zijn?

Lees verder “Liefde of Luchtkasteel? Een voorproefje”

Advertenties

Me, myself and I

Gehaast liep ze door de entree van het New Yorkse appartementencomplex, het beleefde “Good evening, Miss Winters!” van de portier negerend. Mensen groeten vond ze overbodig. Haar ogen waren gericht op de lift. Het klik-klakken van de hoge hakken op de marmeren vloer verstomde toen ze haar doel had bereikt en naar binnen stapte. De liftboy drukte op de knop en bijna geruisloos zoefde de lift naar boven tot de deuren midden in de hal van haar appartement open gingen. Zonder iets te zeggen duwde ze de liftboy een geldbiljet in de handen, waarna hij zich snel uit de voeten maakte. Een zucht ontsnapte aan haar lippen. Eindelijk alleen na de eindeloze reeks imbecielen waar ze vandaag mee had moeten werken! Lopend door het hypermoderne interieur kleedde ze zich uit. Eén voor één belandden haar kledingstukken op de grond. Ze nam niet de moeite om het licht aan te doen, er kwam genoeg licht naar binnen door de glaswand die een spectaculair uitzicht over de stad gaf. De kleurig verlichte skyline reflecteerde in de enorme antieke spiegel die midden in de living stond. Opvallend, omdat hij zo afweek van de rest van de meubels. Het beeld werd onderbroken toen haar naakte silhouet voor de spiegel stapte. Haar blik gleed liefkozend over haar spiegelbeeld, gulzig als een dorstige minnaar. Uren had ze hier al staan kijken, met een koortsachtige blik in haar ogen, gebiologeerd en doordrongen van een verlangen dat ze nog nooit eerder had gevoeld.
Lees verder “Me, myself and I”

De Fearless

“Woooohoooo!” Met een juichende overwinningskreet stootte piratenkapitein Edward Morgan zijn vuist in de lucht. Tevreden keek hij achterom naar de brandende puinhoop die een uur geleden nog het trotse schip van zijn tegenstander was geweest. De laatste in een lange rij opponenten. Edward had een spoor van dood en verderf achtergelaten in zijn nietsontziende jacht naar de schat van Natural Born Riddem en nu stond niets het behalen van zijn einddoel meer in de weg. De schat was van hem!
Toen hij de schatkaart ongeveer een jaar geleden ontdekte in Mahotsukai Magic, het kleine curiositeitswinkeltje op Jamaica, had hij meteen geweten dat dit zijn lotsbestemming was. De eigenaar van de winkel, van wie gezegd werd dat hij voorspellende gaven bezat, had geprobeerd hem op andere gedachten te brengen.
“Sir, deze queeste gaat uw ondergang worden!”, had hij nadrukkelijk gezegd. Dit had Edward tijdens zijn zoektocht wel eens aan het twijfelen gebracht, maar de man had het duidelijk bij het verkeerde eind gehad. Vol zelfvertrouwen bracht hij zijn schip, de Fearless, op koers naar zijn eindbestemming, weg van het slagveld dat hij zojuist had aangericht. Door de dikke, zwarte rookwolken waren nog net de goudkleurige letters op de spiegel van het zinkende schip achter hem zichtbaar: Liza Loreley.
Lees verder “De Fearless”

Manfield Manor

De bruiloft van mijn zus vindt plaats op Manfield Manor, een plek die al even sprookjesachtig en perfect is als zijzelf. Ik haat bruiloften. Op één of andere manier beschouwen mensen het als een vrijbrief om alle ongetrouwde vrouwen tussen twintig en vijfendertig eens lekker onbeschaamd uit te horen over hun liefdesleven.
Shit, daar heb je het al. Mijn moeder loopt op me af met tante Mia in haar kielzog.
‘Lieverd,’ ik ruik een vleugje Vanderbilt als ze me op mijn wang kust, ‘vermaak je je een beetje?’ Ze kijken me vol medelijden aan, alsof ze verwachten dat ik elk moment hand-wringend ter aarde kan storten.
‘Ja, fantastisch feest!’ lach ik net iets te enthousiast.
Tante Mia klauwt haar gemanicuurde hand in mijn arm. ‘Waar is die leuke dokter, die vorige keer bij je was?’
Duh, alsof je dat nog niet gehoord hebt via de familie-tamtam! ‘Dat is uit, tante Mia, hij bleek gay te zijn.’ De story of my life: mannen die met mij uitgaan worden spontaan gay.
‘Weet je schat,’ het volume van mijn moeders stem daalt, alsof ze me een groot geheim gaat vertellen, ‘je moet een man ook af en toe oraal bevredigen, dat is heel belangrijk.’ Ze giet het laatste restje van haar Champagne in haar keel en slikt.
Oh god, er verschijnen beelden van mijn ouders op mijn netvlies die ik absoluut niet wil zien. Tante Mia knikt instemmend. Ik moet hier weg.
Lees verder “Manfield Manor”

Liefde of Luchtkasteel? Romances en Rollercoasters

Goh, volgens mij ben ik een boek aan het schrijven
Een boek schrijven is een wens die op veel bucketlists voorkomt, maar om eerlijk te zijn heeft het nooit op die van mij gestaan. Ik beschouwde mezelf ook nooit als schrijfster. Tot iemand van mijn schrijvers-feedback-clubje een keer aan mij vroeg: “met welk doel kom je hier eigenlijk?”
“Om beter verhalen te leren vertellen,” antwoordde ik.
“Waarom wil je dat?” vroeg hij. Dat vond ik wel een lastige.
“Omdat die verhalen in mij zitten en ik ze tot leven wil brengen voor anderen,” was mijn antwoord.
“Dan ben je dus schrijfster,” concludeerde hij laconiek. Op dat moment realiseerde ik me dat schrijven veel meer voor me betekent dan zomaar een hobby. Het is onderdeel van wie ik ben.

De roots van ‘Liefde of luchtkasteel?’ liggen in een verhaal dat ik in 2015 schreef voor een erotische schrijfwedstrijd. Het was zo’n fijn verhaal om te schrijven. Toen het af was voelde het niet als een eind maar als een begin. De hoofdpersonen Ewout en Michelle nestelden zich in mijn hoofd en in mijn hart en begonnen een eigen leven te leiden. Ik schreef een vervolg en vervolgens een vervolg op het vervolg. Ineens had ik de eerste drie hoofdstukken en de verhaallijn van de roman waarvan ik niet wist dat ik hem aan het schrijven was op papier staan. En ja, wat doe je dan?

Lees verder “Liefde of Luchtkasteel? Romances en Rollercoasters”

Liefdesdriehoek

Met het foldertje: ‘Cursus Liefdesdriehoek’ in mijn hand loop ik Spiritueel Centrum Walhalla binnen. Normaal ben ik niet zo van dat spiriwiri-gedoe, maar ja ik moet toch wat. De zin: ‘Versterk uw liefdesdriehoek en vind eindelijk die nieuwe liefde!’ had me overgehaald om toch te gaan. Mijn laatste relatie-dingetje is alweer zo’n anderhalf jaar geleden en sindsdien is er echt nul komma nul happening op dat gebied. Ik vertel de dame achter de balie waar ik voor kom en met een meewarig gezicht wijst ze me de weg naar de cursusruimte. In de zaal bevinden zich al een stuk of vijftien vrouwen die druk met elkaar in gesprek zijn. Ze dragen allemaal een kek yoga-outfitje. Voorzichtig kijk ik naar mijn eigen joggingbroek. Ik heb wel het minst versleten exemplaar aangetrokken, maar voel me toch redelijk uit de toon vallen. Snel probeer ik mijn rommelige vlecht nog een beetje te fatsoeneren. Ik installeer me met mijn matje zo onopvallend mogelijk achter in de zaal.
Lees verder “Liefdesdriehoek”

Afscheid

Negen maanden zat jij in mijn buik, onbekend en toch zo vertrouwd. Onlosmakelijk met mij verbonden. Wat verlangde ik naar het moment dat ik je eindelijk in mijn armen kon houden. Toen het eenmaal zover was, voelde ik me zo onbeschrijfelijk gelukkig. Je was zo lief, klein en dapper. Ik besefte toen nog niet dat ik je, vanaf het moment dat de navelstreng werd doorgeknipt, al los moest gaan laten. Niet vrijwillig, het liefst zou ik je mijn hele leven vasthouden zoals op dat eerste moment, maar omdat dit door de natuur onverbiddelijk zo bepaald is.
Lees verder “Afscheid”