Hartveroverende heldinnen: Charity

doctors-choiceUniversity Hospital Londen, 1960
Ogenschijnlijk verdiept in het invullen van de patiënten-statussen, hield dokter Richard Wellington vanachter de balie op de gang van de afdeling Chirurgie door de openstaande deur de verpleegster in de gaten die druk doende was met de mensen op zaal. Haar verzorgende handen schudden kussens op en controleerden een infuus terwijl ze ondertussen iemand met opgewekte vastberadenheid aanspoorde om het gelatinetoetje van de avondmaaltijd op te eten. Ze droeg het verpleegstersuniform van het ziekenhuis, bestaande uit een blauwe, kuitlange jurk met het karakteristieke witte kraagje en daaroverheen een gesteven, witte schort. Haar kastanjebruine haren waren opgestoken onder het witte kapje dat ze op haar hoofd droeg en ze drukte met haar vingers een weerbarstige, losgeraakte lok achter haar oor. Het lichaam onder haar uniform was soepel en sterk door het lichamelijk zware werk dat ze deed en haar gebruinde huid verraadde dat ze langere tijd in het buitenland was geweest. Destijds had hij de belofte van de vrouw in haar al herkend en ze had deze belofte meer dan waar gemaakt.

In Richards borst balde de frustratie zich samen en zijn blik werd donker. Sinds hun paden elkaar twee maanden geleden weer hadden gekruist, had ze hem zeer succesvol weten te ontlopen. Het was duidelijk dat ze hem en hun gezamenlijk verleden uit haar leven had gebannen en dit koste wat het kost zo wilde houden. Tot nu toe had hij haar wens gerespecteerd, maar dat viel hem steeds moeilijker. Hij miste wat ze samen hadden. Hun ongekunstelde samenzijn, hun gesprekken, de lichtheid die ze bracht in zijn bestaan. Hij wist dat hij geen enkel recht op haar kon doen gelden. Haar hart breken was het moeilijkste dat hij ooit gedaan had en hij vroeg zich regelmatig af of hij hiermee niet de grootste fout van zijn leven had gemaakt.
Lees verder “Hartveroverende heldinnen: Charity”

Advertenties

Hartveroverende heldinnen: Lovely

Toen ik las wat het thema van de EWA_NL Workshopbijeenkomst van 19 maart 2016 was, moest ik meteen aan dit verhaal denken. Het ligt al een tijdje op de plank en ik moest er alleen nog een eind aan breien. Ik heb het geschreven als eerbetoon aan Kathleen Woodiwiss, voor mij de koningin van de “Historical Romance Novel”, in het kader van “kopieer de schrijfstijl (niet de inhoud) van uw voorbeelden, daar leert u van.” Het probleem is alleen dat ik niet meer op kon houden met schrijven. Een waarschuwing van te voren is dus op zijn plaats: het verhaal is veel te lang (ruim 4100 woorden) en mierzoet, pas dus op voor afbrokkelend tandglazuur.
Desalniettemin plaats ik het hier toch, voor de onverschrokkenen onder jullie die het aandurven :-).

Virginia, begin 18e eeuw

5_Romance-Novel-Cover-ArtDoodstil lag Lovely in het grote bed en probeerde haar paniek te onderdrukken. Ze durfde nauwelijks adem te halen of te bewegen uit angst de lange, gespierde man die ontspannen naast haar lag te wekken. Ze probeerde de brok in haar keel weg te slikken. Hoe had ze zich in vredesnaam zo in de nesten kunnen werken? In de afgelopen 24 uur was ze getrouwd, had ze haar maagdelijkheid verloren en met een beetje pech was ze ook nog zwanger geraakt. Het kwam allemaal door dat belachelijke ultimatum dat haar vader haar had gesteld! Haar plan om haar vader om de tuin te leiden had perfect geleken. Gisteren zag haar leven er nog een stuk rooskleuriger uit …

Lees verder “Hartveroverende heldinnen: Lovely”