EWA_NL Schrijfmarathon 2016 Opdracht 8

Direct na de zomervakantie ontvingen de twaalf overgebleven kandidaten opdracht 8 van de Schrijfmarathon:

De hoofdpersonage in je verhaal verschaft zich zonder toestemming toegang tot de kleedkamer van een popster.

Schrijf een erotisch verhaal waarbij de sfeer van het concert en wat er achter de schermen gebeurt goed naar voren komt, maar ook waarin je vertelt wat er in de kleedkamer plaatsvindt.

Je verhaal mag maximaal 850 woorden hebben.

Dit was voor het eerst sinds tijden dat ik meteen na het ontvangen van de opdracht inspiratie kreeg. Ik koos voor een klassieke setting en een romantisch plot. Enige twijfel die ik had, was of het verhaal wel erotisch genoeg was. Het blijft tenslotte een erotische schrijfmarathon. Uiteindelijk vonden de lezers/stemmers het ook zonder expliciete erotiek een mooi verhaal, want ik eindigde ermee op de derde plek. En daarmee sta ik dus in de halve finale van deze marathon! Mijn inzending lees je hieronder. De rest van de inzendingen lees je hier.

Morendo

all what do you need

Vanaf de achterste rij in de concertzaal slaat hij de vrouw op het podium gade. De klanken van Tsjaikovski’s vioolconcert buitelen als een stortvloed van emoties over het publiek. Het sobere, maar chique broekpak dat ze draagt, benadrukt haar levendig rode haardos die meedeint op haar bewegingen. In de zaal zitten opvallend veel jonge mensen. Ze was in de wereld van de klassieke muziek al een legende, maar de samenwerking met een bekende DJ waarmee ze een wereldhit scoorde, heeft haar de ultieme popsterrenstatus bezorgd.
De viool in haar handen is geen instrument dat ze bespeelt. Hij is onderdeel van haar, een vijfde ledemaat dat haar in staat stelt haar diepste gevoelens om te zetten in geluid. Haar vingers dansen over de snaren, misleidend rank met een onvermoede innerlijke kracht. Ze speelt zoals ze is: ravissant, onbegrensd en meeslepend. Net als hun liefde. Hij herinnert zich het gevoel dat haar handen op zijn lichaam veroorzaakten. Hoe ze samen de grenzen van het universum hadden verkend. Intens, onverzadigbaar en onoverwinnelijk. Tot die noodlottige avond bijna vijf jaar geleden, toen hij haar had verlaten. De voortdurende pijn van eenzaamheid in zijn borstkas was zijn trouwe metgezel geworden. Dat zou vanavond voorbij zijn.
Na de zinderende climax en een kort moment van stilte barst er een uitzinnig applaus los in de zaal. Steeds weer komt ze het podium op om met een gracieuze buiging het eerbetoon in ontvangst te nemen. Ze raapt de bloemen die op het podium worden gegooid bij elkaar en zwaait er lachend mee naar de zaal. Dan valt het doek en gaan de lichten in de zaal aan. Het applaus sterft langzaam weg.

Op de deur van haar kleedkamer staat: “verboden voor onbevoegden, eerst kloppen s.v.p.” Glimlachend treedt hij binnen. Aan de andere kant van de deur is het alsof hij het verleden binnenstapt. Haar geur, haar kleren die her en der op de grond verspreid liggen. Op haar make-uptafel staat het kristallen parfumflesje dat hij in een antiekwinkeltje in Parijs voor haar kocht. Daarnaast staat zijn foto, in een lijst vol met haar vingerafdrukken. De stille getuigen van haar gemis.
Haar voetstappen klinken in de gang. Ze neemt afscheid van de persoon waarmee ze praat en loopt de kleedkamer binnen. Nadat ze de deur heeft gesloten leunt ze er even met haar voorhoofd tegenaan. Dan loopt ze vlak langs hem heen, legt haar viool in de kist en sluit deze zorgvuldig af. Ze is gespannen. Hij herkent de onrust die wordt aangewakkerd door de adrenaline in haar bloed. Dat had ze altijd na een optreden. Als een gekooid dier ijsbeert ze door de ruimte. Dit waren de momenten waarop ze altijd de meest ongebreidelde seks hadden. Wild, rauw en grenzeloos. Alsof hij haar weer tot leven wekte nadat ze zich “leeg” had gespeeld op het concertpodium. Hij ziet in haar ogen dat zij het zich ook herinnert.
Ze laat zich op het krukje voor de make-uptafel ploffen en drukt op de lichtschakelaar. De lampjes rondom de spiegel gaan knipperend aan en verlichten haar gelaat. Hij ziet de fijne lijntjes die het leven in haar huid heeft gegroefd rond haar ogen en haar mond. Lijntjes waar hij zijn lippen op wil drukken. Ze wrijft met haar vingers over het “hoofdpijn”-plekje schuin boven haar wenkbrauw en kijkt zichzelf aan. Ze zucht en haar ogen dwalen afwezig naar het andere gezicht dat haar over haar schouder in de spiegel aankijkt. Hij glimlacht. Eindelijk.
Haar ogen vullen zich met ongeloof. Ze knippert, omdat ze het beeld op haar netvlies niet vertrouwt. Onbeheerst springt ze op en draait zich om. Het kristallen parfumflesje spat in scherven uiteen op de plavuizen.
“Richard,” zegt ze ademloos. “Wat …? Hoe …?” Miljoenen vragen strijden in haar hoofd om voorrang, tezamen met een vlijmscherpe pijnscheut. Ze grijpt naar haar hoofd en zakt in elkaar, maar voordat ze de grond bereikt heeft hij haar al opgevangen en drukt haar stevig tegen zich aan. Verbaasd kijkt ze naar hem op. Hij heeft geen weerstand tegen haar uiteen geweken lippen en drukt zijn mond hongerig op de hare. Gretig verwelkomt haar tong de zijne, terwijl de warme koestering van zijn omhelzing al haar vragen doet verstommen.
Na een eeuwigheid verbreekt hij met tegenzin de betovering van hun kus. Hij kijkt indringend in haar dromerige ogen en wacht tot ze weer bij haar positieven is.
“Ik kom je halen, lieve schat,” zegt hij nadrukkelijk. Ze draait haar hoofd en kijkt naar haar eigen lichaam dat ineengezakt op de grond ligt. Langzaam dringt de waarheid tot haar door en ze knikt.
“Ja,” antwoordt ze zacht, “maar mijn viool dan?”
Hij pakt haar hand in de zijne en verstrengeld zijn vingers in de hare. “Je hebt niets van hier meer nodig. Kom …”
Vol vertrouwen en zonder om te kijken volgt ze hem. Voor altijd.

De volgende ochtend opent het Journaal met het volgende bericht:

“Gisterenavond is violiste Valentina Rosenberg overleden als gevolg van een hersenbloeding. Haar man, dirigent Richard Rosenberg, overleed vijf jaar geleden bij een fataal auto-ongeluk. De Rosenbergs waren een begrip in de muziekwereld. Valentina Rosenberg is negenenveertig jaar geworden.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s