EWA_NL Schrijfmarathon 2016 Opdracht 8

Direct na de zomervakantie ontvingen de twaalf overgebleven kandidaten opdracht 8 van de Schrijfmarathon:

De hoofdpersonage in je verhaal verschaft zich zonder toestemming toegang tot de kleedkamer van een popster.

Schrijf een erotisch verhaal waarbij de sfeer van het concert en wat er achter de schermen gebeurt goed naar voren komt, maar ook waarin je vertelt wat er in de kleedkamer plaatsvindt.

Je verhaal mag maximaal 850 woorden hebben.

Dit was voor het eerst sinds tijden dat ik meteen na het ontvangen van de opdracht inspiratie kreeg. Ik koos voor een klassieke setting en een romantisch plot. Enige twijfel die ik had, was of het verhaal wel erotisch genoeg was. Het blijft tenslotte een erotische schrijfmarathon. Uiteindelijk vonden de lezers/stemmers het ook zonder expliciete erotiek een mooi verhaal, want ik eindigde ermee op de derde plek. En daarmee sta ik dus in de halve finale van deze marathon! Mijn inzending lees je hieronder. De rest van de inzendingen lees je hier.

Morendo

all what do you need

Vanaf de achterste rij in de concertzaal slaat hij de vrouw op het podium gade. De klanken van Tsjaikovski’s vioolconcert buitelen als een stortvloed van emoties over het publiek. Het sobere, maar chique broekpak dat ze draagt, benadrukt haar levendig rode haardos die meedeint op haar bewegingen. In de zaal zitten opvallend veel jonge mensen. Ze was in de wereld van de klassieke muziek al een legende, maar de samenwerking met een bekende DJ waarmee ze een wereldhit scoorde, heeft haar de ultieme popsterrenstatus bezorgd.
De viool in haar handen is geen instrument dat ze bespeelt. Hij is onderdeel van haar, een vijfde ledemaat dat haar in staat stelt haar diepste gevoelens om te zetten in geluid. Haar vingers dansen over de snaren, misleidend rank met een onvermoede innerlijke kracht. Ze speelt zoals ze is: ravissant, onbegrensd en meeslepend. Net als hun liefde. Hij herinnert zich het gevoel dat haar handen op zijn lichaam veroorzaakten. Hoe ze samen de grenzen van het universum hadden verkend. Intens, onverzadigbaar en onoverwinnelijk. Tot die noodlottige avond bijna vijf jaar geleden, toen hij haar had verlaten. De voortdurende pijn van eenzaamheid in zijn borstkas was zijn trouwe metgezel geworden. Dat zou vanavond voorbij zijn.
Na de zinderende climax en een kort moment van stilte barst er een uitzinnig applaus los in de zaal. Steeds weer komt ze het podium op om met een gracieuze buiging het eerbetoon in ontvangst te nemen. Ze raapt de bloemen die op het podium worden gegooid bij elkaar en zwaait er lachend mee naar de zaal. Dan valt het doek en gaan de lichten in de zaal aan. Het applaus sterft langzaam weg.
Lees verder “EWA_NL Schrijfmarathon 2016 Opdracht 8”

Advertenties

EWA_NL Schrijfmarathon 2016 Opdracht 7

De zevende opdracht van de Schrijfmarathon had een afbeelding van Alexander Halo als uitgangspunt. De opdracht luidde:

webcamhottieGebruik het bijgevoegde plaatje als basis voor je verhaal. Het mag maximaal 750 lang zijn.

 

Oei, webcamhotties, lastig om daar een originele “insteek” voor te bedenken. Uiteindelijk bracht een Twitterconversatie met collega-schrijver Marc van Lier over “Disneyporn” mij op een idee :-). Hieronder lees je mijn inzending. De overige inzendingen vind je hier. Ik eindigde er mee op de zevende plek.

Prinses

Slenterend laat Marco de sfeer van het park op zich inwerken. De muziek en de geur van versgebakken appeltaart. Maar vooral de belofte van magie. Hier gelden andere natuurwetten, hier is alles mogelijk.
Marco’s leven kan het best worden omschreven als bescheiden en alledaags. Hij woont in een flatje en heeft een weinig inspirerend baantje bij de snackbar. Hij heeft wel een paar goede vrienden, maar het liefst is hij gewoon alleen. Vrouwen gaat hij zoveel mogelijk uit te weg. Ze hebben geen interesse in hem en hij weet nooit wat hij tegen ze moet zeggen. Hij is dertig en heeft de seksuele ervaring van een zestienjarige. Maar dat deert hem allemaal niet. Marco leeft voor zijn jaarlijkse bezoek aan dit betoverende park bij Parijs. Voor hem voelt het telkens weer als thuiskomen. Thuiskomen bij háár, Sneeuwwitje, zijn droomprinses.
Als kind had hij het verhaal al verslonden vanaf de eerste keer dat zijn moeder het aan hem voorlas. Urenlang had hij gebiologeerd naar de plaatjes zitten kijken. Ook de film had hij helemaal grijs gedraaid. In zijn pubertijd, toen zijn leeftijdsgenoten uitgingen en meisjes versierden, sloeg zijn obsessie om in een zware verliefdheid op “zijn” prinses die nooit was overgegaan. Haar ebbezwarte haren en kersenrode mond. Haar onschuld en ingetogen elegantie. Hij dronk haar en ademde haar. En eenmaal per jaar kon hij haar in levende lijve zien.
Lees verder “EWA_NL Schrijfmarathon 2016 Opdracht 7”

Venus, Aphrodite, Georgina

venus-2Onderschat nooit de kracht van een Godin, want ze zal je verpulveren.

“Hé Monica! Ga je mee op 7 oktober, naar ‘Venus’ in het Delamar?”
“Zeker weten, count me in.” Mijn gedachten dwalen af naar de gelijknamige Polanski-film die mij in hoge mate intrigeerde en naar de goddelijke Emmanuelle Seigner. “Wie spelen de rollen eigenlijk?”
“O, Jeroen Spitzenberger als Thomas.”
Leuk! Een zeer getalenteerde acteur die ik graag een keer op de planken bezig wil zien.
“En Georgina Verbaan als Vanda.”
Huh, Georgina Verbaan? Die zie ik even niet voor me. Pippi Langkous goes SM? Hmmmm, als dat maar goed komt.

Een aantal maanden later is het zover. Ik zit in de zaal met mijn neus recht voor het toneel. Eigenlijk hebben we kaarten voor het balkon, maar de zaal zit lang niet vol, dus zijn onze plaatsen ge-upgrade. Langzaam dooft het licht. Jeroen Spitzenberger bijt het spits af als de zelfingenomen Thomas. Heel pakkend, ik zit meteen helemaal in het verhaal. Na enkele ogenblikken verschijnt Georgina ten tonele. In zwarte jarretellekousen met daaroverheen gekleurde sokken, kistjes en een nepbontjas. O god, zie je wel, Pippi Langkous!
Maar dan gebeurd er iets. Onder het flodderige, enigszins naïeve uiterlijk komt langzamerhand een kern van intelligente vrouwelijkheid naar boven. Ik raak betoverd en geloof haar transformatie van het begin tot het eind.
Beide acteurs wisselen moeiteloos tussen de zwaardere scènes met Wanda en Severin en de spitsvondige, komische woordenwisselingen tussen Vanda en Thomas die het stuk de nodige luchtigheid geven. Ik wordt volkomen meegesleept in het mentale machtsspel dat zich ontwikkelt op het toneel en na de slotscène met Georgina als zegevierende vrouw der vrouwen blijf ik verslagen achter.
Severin, Thomas, Monica. Onderschat nooit de kracht van een Godin, want ze zal je verpulveren.

Als je zin hebt in een avondje met iets meer hersenvoedsel dan ‘Heel Holland bakt” of “Get the fuck out of my house,” dan kan ik dit stuk van harte aanbevelen. Je hoeft niet specifiek iets te hebben met SM (hoewel enige interesse in het onderwerp het verhaal wel toegankelijker maakt). Er zitten zoveel thema’s in die later op de avond, onder het genot van een goed glas wijn, bediscussieerd kunnen worden tussen vrienden of partners, bijvoorbeeld:

  • Moet er altijd iemand “de baas” zijn in huis? (Als je niet de baas bent, wordt er over je heen gelopen).
  • Is diegene die “de baas” is wel werkelijk de baas?
  • Als de persoon van wie je houdt een verlangen heeft naar onderwerping/dominantie, kun je hier dan uit liefde in mee gaan?
  • De “droom” en de “werkelijkheid” van volledige onderwerping.
  • Hoe machtig zijn vrouwen eigenlijk, of kunnen ze voornamelijk macht uitoefenen via een man?

Als je in de gelegenheid bent, ga het dan met je eigen ogen zien, want naar mijn bescheiden mening verdient ‘Venus’ volle zalen!