Diepvrieserwtjes en verplichte nummertjes

Lieve Naughty,

Letters to NaughtyIk was zo onnoemelijk blij met jouw vorige brief! Niet alleen omdat het natuurlijk altijd heel fijn is om een brief van je te krijgen, maar vooral omdat je me attent maakte op het bestaan van Steak & Blowjobday. Als toegewijde echtgenote laat ik uiteraard geen kans onbenut om het mijn mannetje naar de zin te maken. En ik bedoel: steak en blowjob, pffft, dat doe ik simultaan, met 2 vingers in de neus! Piece of cake, is dat alles? Een mannenhand is snel gevuld ;-). Helaas ging er tijdens het multitasken toch iets mis en had ik op een gegeven moment de rauwe steak in mijn mond en zat het ding van hubbie tussen het grillapparaat. Oeps. Gelukkig had ik nog een zak diepvrieserwtjes in de vriezer! Na rijp beraad hebben we besloten de Steak & blowjobday maar te laten voor wat het is :-).

En even tussen ons gezegd en gezwegen: ik heb echt een bloedhekel aan de hard groeiende rij “verplichte nummertjes” van tegenwoordig. En dan vooral de verplichte nummertjes die in het leven zijn geroepen om een commercieel belang te dienen, of het nou van de bloemen- en chocolade-industrie is of van de vleesverwerkende industrie. De meeste van deze gelegenheden zijn ooit begonnen met een goedbedoeld uitgangpunt, bijvoorbeeld Valentijnsdag, waarop je je aanbedene op anonieme wijze de liefde betuigt. Inmiddels is dit uitgangspunt 180 gedraaid en worden er geen liefdesbetuigingen meer gegeven, maar geëist. En dat is waar het naar mijn mening mis gaat. Wat is zo’n opgelegde blijk van liefde nou waard? In de liefde valt er niks te eisen. Liefde en respect moet je verdienen, van beide kanten, en ik heb sterk het gevoel dat heel veel mensen daar tegenwoordig helemaal geen zin meer in hebben. Daarom worden die verplichte nummertjes met beide handen aangegrepen om, aangemoedigd door commercie, even makkelijk en goed zichtbaar voor de buitenwereld te scoren.

Dan maar geen bloemen voor Valentijnsdag of een deep-throat-sessie voor Steaks & blowjobsday? Iedereen moet doen wat hij zich goed bij voelt, maar voor mij niet nee. Gelukkig denken hubbie en ik daar precies hetzelfde over. Je zou kunnen denken dat wij gewoon lui zijn of snel tevreden. Dat eerste is niet waar, dat tweede waarschijnlijk wel. Bloemen afplukken vind ik zinloos, om sierraden geef ik niet, chocolade is slecht voor de lijn en lingerie zoek ik liever zelf uit. Voor mij is het voldoende dat hij elke week de Kliko aan de straat zet (iets waar ik een hekel aan heb en steevast vergeet) en af en toe zegt dat het eten heerlijk ruikt (terwijl hij aan mijn billen voelt). Een romantisch dinertje op een “gestolen” avond als de kinderen toevallig allebei niet thuis zijn. Ik strijk zijn overhemden, maar als ik er een keer geen zin in heb, dan strijkt hij ze zonder morren zelf. Dat zijn waardevolle dingen voor mij.

Desalniettemin ben ik altijd erg geïnteresseerd in de verhalen en ervaringen van anderen. Dus vertel, hoe was jou Steak & Blowjobday? Was het wat je ervan verwacht had? Of ben je nog niet voldoende hersteld om er over te schrijven? 😉

 

Liefs,
meisje

 

Advertenties

3 gedachtes over “Diepvrieserwtjes en verplichte nummertjes

  1. Pingback: De liefde van de man gaat door de maag, maar ook door de mond? - Brief aan Monica - Naughty Business Report

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s