Het recept

Letters to NaughtyLieve Naughty,

“Wat vinden volwassen vrouwen stiekem geil om te lezen?” was jouw vraag aan mij waarmee jouw vorige brief eindigde. Helaas kan ik deze vraag niet beantwoorden.

Tot zover deze brief. Nee hoor, grapje :-).

Technisch gezien voldoe ik inderdaad aan de specificaties van een “volwassen vrouw”, maar ik durf niet te beweren dat mijn voorkeuren representatief zijn voor de gehele populatie. Ik weet eigenlijk wel zeker dat dit niet zo is. Als je het niet erg vindt, zal ik daarom ingaan op wat ik zelf stiekem geil vind om te lezen.
Het eerste antwoord dat mij te binnen schiet is: lees mijn verhalen. Ik schrijf namelijk wat ik zelf graag wil lezen. Dat is erg handig, want zo is er in elk geval altijd één iemand die mijn verhalen waardeert. Het fungeert ook als een soort compensatie voor mijn partner: als ik weer eens (te) veel tijd heb besteed aan het schrijven, dan ben ik er in elk geval geil van geworden. Maar buiten mijn eigen schrijfsels is er meer.

5e5f042c865d801d10d54a88daa1f1abHet is (nu) geen geheim (meer) dat ik een fervent aanhanger ben van de “romance-novel”, ook wel keukenmeidenliteratuur, O-benenboekje of chicklit genoemd. Vroeger las ik deze inderdaad stiekem, onder de dekens. Heden ten dage is dat niet meer mogelijk, aangezien er meestal iemand naast me in bed ligt. Gelukkig is er tegenwoordig de e-reader, waarbij je in elk geval aan de buitenkant niet kunt zien welk boek je aan het lezen bent, zodat je zonder imagoschade 50 tinten grijs bij het zwembad kunt lezen. Romance-novels verschijnen in heel veel verschillende vormen: van historisch tot modern, van dramatisch tot humoristisch, van simplistisch tot literair. Ze zijn echter allemaal opgebouwd volgens hetzelfde recept, met de volgende ingrediënten:

  1. Een held en een heldin die aan elkaar gewaagd zijn. De held is doorgaans een Alfa-man die welgesteld is (het bezit van een helikopter is niet persé noodzakelijk) of in elk geval de capaciteiten heeft om dit te worden. De heldin kwetsbaar, maar ook eigenwijs en niet (zichtbaar) onder de indruk van de held. De held en heldin zijn niet perfect, ze hebben beiden een “dark-side” in de vorm van een lastige karaktereigenschap of een ervaring (trauma) uit het verleden.
  2. First contact. Het moment dat de held en de heldin voor het eerst met elkaar te maken krijgen en dat een onuitwisbare indruk bij beiden achterlaat, op welke manier dan ook.
  3. De verovering en romance. Hoewel de held en de heldin onweerstaanbaar door elkaar worden aangetrokken, geven ze zich uiteraard niet zonder slag of stoot gewonnen. Soms zijn er ook nog andere kapers op de kust. Er zijn heel wat inspanningen nodig voordat de held en de heldin uitkomen voor hun ware gevoelens voor elkaar.
  4. De zwarte bladzijde. Het moment dat de held en heldin door iets of iemand uit elkaar worden gedreven (dit heeft vaak te maken met de bij punt 1) genoemde “dark-side”) en er geen enkele hoop op een goede afloop lijkt te zijn. Hun overlevingsinstincten komen boven en ze moeten vechten tot het uiterste om de liefde van hun leven te behouden.
  5. Het happy-einde. Uiteindelijk komt alles goed en leefden ze nog lang en gelukkig.

OK, ik hoor je denken: gaaaaap! Het verloop van zo’n verhaal is natuurlijk super-voorspelbaar, hoewel een goede schrijver binnen dit recept nog best wat verrassende elementen kan toevoegen, en totaal onrealistisch. Maar wat dan nog? Lekker belangrijk! Ik kan juist helemaal opgaan en zwelgen in het verhaal als ik van te voren zeker weet dat het goed afloopt, dan hoef ik me daar tenminste geen zorgen om te maken. Niets is zo killing voor mijn libido als een boek of een film met een slechte afloop. Ik lees altijd eerst de laatste bladzijde van een boek, uit voorzorg.
Ik denk dat dit soort boeken ook appelleert aan een diepgeworteld verlangen om (in elk geval tijdelijk) te geloven in sprookjes. De prins op het witte paard, of het zwarte paard, of het verkeerde paard, dat wordt ons meisjes al met de paplepel ingegoten. Een “sprookje” kan zo’n warm gevoel van zekerheid en geborgenheid geven dat bij mij in elk geval vaak uitmondt in seksuele opwinding. Is het een vlucht uit de werkelijkheid? Zeker. Is het oppervlakkig? Ik geef de voorkeur aan: ongecompliceerd. Is het iets om je voor te schamen? Absoluut (niet)! Daarom trek ik me nu stilletjes en beschaamd terug in een hoekje ;-). Maar niet voordat ik mijn volgende vraag aan jou heb gesteld: zou het mogelijk zijn om iets als een romance-novel te schrijven dat interessant is voor mannen en aan welk “recept” zou dit dan moeten voldoen?

Liefs,
meisje

PS: Veel succes bij de Schrijfmarathon :-).

Advertenties

2 gedachtes over “Het recept

  1. Woohoo! Een brief. Ik heb er lang op moeten wachten, maar in het kader van het onderwerp van deze brie heeft dat dan ook wel weer wat (ik ben een romanticus, ik geef het toe).
    En jouw vraag? Lees het antwoord binnenkort maar op NBRplaza!

    Like

  2. Pingback: 'The Fast & The Lascivious' - Brief aan Meisje - Naughty Business Report

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s