Eroscripta: Kasteelromance (deel 1)

De opdracht van de Eroscripta schrijfwedstrijd was als volgt:

imageGebruik deze foto als inspiratie. Vertel het verhaal achter deze foto zoals jij het voor je ziet en neem je lezer mee in een erotische droom. Je verhaal mag minimaal 2500 en maximaal 3500 woorden bevatten. Als je een gedicht instuurt mag dit maximaal 500 woorden bevatten. Rijm en metriek is optioneel en mag je naar eigen inzicht toepassen.

In de periode dat ik dit verhaal schreef, was ik net bezig met het opzetten en vormgeven van dit blog. De oplettende lezer zal wel een aantal thema’s herkennen ;-). In die zin is dit verhaal erg representatief voor wat ik met mijn blog wil uitstralen: feelgood, romantisch, lichtvoetig, humoristisch en sexy. Ik was echt verrast toen ik te horen kreeg dat mijn verhaal door  de jury was gekozen als één van de 10 finalisten uit de ruim 70 inzendingen. Uiteindelijk heeft dit verhaal de 7e plaats behaald. Voor mij een hele eer! De overige 9 finale-verhalen kun je hier lezen.

Kasteelromance

Met rustige maar stevige hand leidde jonkheer Ewout van Duijvestein zijn paard Joey langs het ruiterpad dat naar zijn huis liep. Of, nou ja huis, Slot Duijvestein was een buitenhuis met de omvang en uitstraling van een klein kasteel. Het werd omgeven door een prachtig stuk bos aan de ene kant en een parkachtige tuin met een grote vijver aan de andere kant. Het gezicht van Ewout stond op onweer. De afgelopen weken die hij bij zijn ouders in Londen had doorgebracht, waren een hel geweest. Met name de niet aflatende pogingen van zijn moeder om hem te koppelen aan diverse Engelse adellijke dames hadden zijn humeur tot een dieptepunt gebracht. Hoewel ze het goed meende, werkte haar enthousiasme zo verstikkend dat hij had besloten een week eerder dan gepland terug te keren naar Nederland. In een poging zijn gevoel van vrijheid weer terug te krijgen, had hij zijn auto geparkeerd bij de manage die ook bij het landgoed hoorde om het laatste stuk te paard af te leggen. De stilte en geur van het bos en de ritmische beweging van het paard kalmeerden hem enigszins.
Plotseling stond Joey stokstijf stil, snoof een paar keer en draaide zijn oren naar voren. Ewout hief zijn hoofd op om te kijken waar de aandacht van zijn paard door was afgeleid. Het slot was al zichtbaar door de bomen en het dier rook waarschijnlijk de stal bij het huis. Maar toen hij beter keek, zag hij dat dit niet was wat de interesse van Joey had gewekt. Het was een tafereeltje op de parkeerplaats naast het huis. Met stijgende verbazing dirigeerde hij Joey wat dichter naar de haag van bomen en struiken die het ruiterpad scheidde van de parkeerplaats. Hij kneep zijn ogen samen om te zien wat er gaande was. Zijn mond viel open toen tot hem doordrong wat hij zag. Hij staarde naar een vrouwenderrière! Een hele bevallige derrière, dat wel. Hij had meer dan genoeg ervaring opgedaan om dat te kunnen beoordelen. De vrouw die bij de derrière hoorde, stond voorover geleund in een auto. Zo te zien één van zíjn auto’s. Op een klein zwartkanten onderbroekje en een paar zijden kousen na was ze naakt.
Wie was ze? Een prostitué? En wat deed ze hier? Ewout, die niet hield van verrassingen, voelde zijn humeur tot het nulpunt dalen en zijn irritatie-level omhoog schieten. Hij was naar huis gekomen omdat hij rust wilde. Hij was het meer dan zat om naar de pijpen van vrouwen te dansen en door hen in situaties te worden gebracht waar hij niet om had gevraagd! Hij wilde de regie over zijn leven weer terug. Aan zijn zwaar op de proef gestelde geduld was zojuist een eind gekomen. Met een korte, ongeduldige beweging van zijn hand aan de teugel spoorde hij Joey aan de parkeerplaats op te lopen. Hij ging zo snel mogelijk korte metten maken met deze dame.

Gehaast doorzocht Michelle het interieur van de auto. Vanmiddag had ze het wel een geinig karretje gevonden toen ze, gereden door André de chauffeur, was gaan winkelen voor een nieuwe jurk. Ze had het eigenlijk onzin gevonden, maar haar tante Elsa, die al jaren voor de familie Duijvestein werkte als hoofd van de huishouding, had erop gestaan dat André haar zou begeleiden. Michelle vermoedde dat André stiekem een oogje had op haar tante en daarom met de prachtige oldtimer voor was komen rijden. Bij nader inzien was de begeleiding van André echt een uitkomst geweest, aangezien hij de buurt en de winkels op zijn duimpje kende en haar overal waar ze wilde, kon afzetten en weer oppikken. Ze had een supergaaf jurkje gescoord. En daarna had ze André nog op een frappuccino getrakteerd.
Maar nu was de tas met het jurkje kwijt. Al haar andere spullen waren al ingepakt, morgen zou ze vertrekken. Haar project was afgerond. Ze had hier een maand gelogeerd en vanavond had ze een afscheidsetentje met haar tante en André. Ze wilde zich leuk aankleden en er een gezellige avond van maken. Maar ja, dat ging een beetje moeilijk hè, zonder het nieuwe jurkje. Ze mompelde binnensmonds een verwensing en groef nog iets verder onder de voorstoelen. Waar was dat kreng nou, hij moest hier toch ergens zijn! Terwijl ze het kippenvel op haar rug en armen probeerde te negeren, wenste ze dat ze toch iets had aangetrokken voordat ze tijdens het omkleden volkomen impulsief in haar ondergoed naar buiten was gerend om in de auto naar de jurk te gaan zoeken. Nou ja, nu de klusmensen die hadden geholpen bij haar project waren vertrokken, was de kans dat ze hier op het terrein iemand zou tegenkomen te verwaarlozen. Behalve haar tante of André, maar die waren als ouders voor haar. Oké jurk, nou is het genoeg, kom maar bij mamma.
Plotseling verstarde ze. Alle haartjes in haar nek stonden recht overeind. Haar mond voelde kurkdroog. Ze hoorde gehijg achter zich! Voorzichtig begon ze zich terug te trekken uit de auto. Haar hart klopte in haar keel. Opnieuw hoorde ze het gehijg. Wat wás dat?! Op het moment dat Joey met een harde hinnik zijn aanwezigheid bekend maakte, sprong Michelle van schrik zo hoog de lucht in dat ze keihard haar hoofd tegen de deurstijl stootte. Auw! Ze greep haar hoofd vast en stond te tollen op haar benen. Ze zag sterretjes, maar wist overeind te blijven. Het duurde even voordat ze weer beeld begon te krijgen.
Hé … een man op een paard. Die had ze even over het hoofd gezien. Ze lachte vriendelijk, een beetje afwezig. In haar wazige brein begon langzaam iets door te dringen. Alarmbellen. Waarom? Niet begrijpend keek ze naar het paard dat nieuwsgierig met zijn hoofd dichterbij kwam en langs haar lijf snuffelde. Het kriebelde op haar – naakte – huid. Haar ogen vlogen open in paniek toen het tot haar doordrong. Ze was hier buiten, praktisch naakt, met een onbekende man op een paard. Angstig keek ze omhoog naar de man, niet in staat om iets te zeggen. De man staarde onbewogen terug. Ze registreerde dat hij er niet geheel onaantrekkelijk uitzag met zijn donkere haar, blauwe ogen en sensuele mond. Zijn mond, daar bleven haar ogen even plakken. Ze voelde een tinteling in haar eigen lippen, alsof hij haar had gekust. Geheel niet onaantrekkelijk. Als je die chagrijnige uitdrukking op zijn gezicht even wegdacht.

“Wat moet dit in vredesnaam voorstellen?” Het gesnuffel van Joey en zijn eigen lichamelijke reactie hierop hadden de woede van Ewout nog aangewakkerd. Hij genoot van haar benarde positie en was niet van plan het haar gemakkelijk te maken.
“Nou?”, vroeg hij op gebiedende toon, aangezien ze nog steeds geen antwoord had gegeven. Hij zag haar enigszins ineenkrimpen en rood worden, naarstig zoekend naar een acceptabel antwoord.
“Ik … eh … zoek mijn jurk”, stamelde ze, alsof dat alles verklaarde. Michelle sloot gefrustreerd haar ogen. Ze kon zichzelf wel voor het hoofd slaan, figuurlijk dan. Ze wenste dat ze die … die … HARK met een gevat antwoord eens lekker op zijn nummer had gezet. Maar het bleef voorlopig bij wishfull thinking. Hij lachte, cynisch.
“Je meent het, ben je die hier verloren dan?” Het sarcasme dat van zijn stem droop, suggereerde dat hij er geen woord van geloofde en Michelle begon, ondanks haar hachelijke situatie, serieus boos te worden.
“Of betaalt het escortbureau je zo weinig dat je je geen fatsoenlijke kleding kunt veroorloven?”
Het escortbureau?! Michelle ontplofte bijna. Deze man had haar in twee zinnen uitgemaakt voor leugenaar en voor hoer! Ze haalde diep adem en leek enkele centimeters te groeien. Haar bruine ogen schoten vuur en strijdvaardig schudde ze haar blonde lokken over haar schouders naar achteren. Daarbij viel haar blik terloops op de kofferbak van de auto. Ineens zag ze voor zich hoe André de tas met haar nieuwe jurkje in de kofferbak legde en de klep dichtgooide. Een triomfantelijke lach brak door op haar gezicht en ze liep met alle waardigheid die ze op kon brengen om de auto heen, opende de kofferbak en deed een schietgebedje. Yes! Ze greep het tasje met de jurk alsof het een reddingsboei was en zij de drenkeling. Zelfvoldaan draaide ze zich om, hier zou de hark niet van terug hebben. Prompt liet ze het tasje van schrik uit haar handen vallen. Ze stond oog in oog met hem.

Ewout  was afgestegen en had Joey snel aan een boom vastgemaakt. Hij wilde van dichtbij zien wat ze in zijn auto te rommelen had. Uit haar reactie op het vinden van de tas, waar naar hij aannam de jurk in zat, had hij geconcludeerd dat ze in elk geval niet had gelogen. Ze was waarschijnlijk ook geen prostitué. Op één of andere manier stelde dit hem een beetje teleur. Toen ze zich omdraaide stond hij dichtbij genoeg om het kleine moedervlekje in haar hals te zien, haar geur te ruiken. Zijn woede was inmiddels gezakt, maar dat betekende nog niet dat hij bereid was haar te laten gaan. Zijn lijf reageerde onmiddellijk op de opwinding die hij voelde toen hij haar pupillen zag verwijden van schrik. Zonder zijn blik af te wenden, ving hij met een snelle beweging het tasje op dat uit haar handen viel. Het idee dat ze zo meteen meer kleren aan zou hebben, beviel hem niet. Inwendig lachte hij om haar verontwaardigde blik. Om te voorkomen dat ze de tas uit zijn handen zou grissen, begon hij richting het huis te lopen. Hij werd steeds nieuwsgieriger naar het antwoord op zijn vragen en hij paste zijn ondervragingstechnieken liever binnen vier muren toe dan buiten op de parkeerplaats.
“Hé, waar ga je heen, geef mijn jurk terug!” Toen ze de woorden uitsprak, wist Michelle al dat ze kansloos was. Ze praatte tegen zijn – brede – rug terwijl ze hem probeerde bij te houden op haar hoge hakken. Waar liep hij nou naar toe? Naar de ingang van het huis?
“Je kunt daar niet zomaar naar binnen lopen!” Ze liep inmiddels naast hem. Hij keek haar geamuseerd aan.
“Waarom niet? Ik woon hier.” klonk het droog uit zijn mond. Wat?? Michelle stond aan de grond genageld. Haar hersens werkten koortsachtig om de implicaties van deze informatie te verwerken. Ze slikte en kreunde inwendig. Dit was Ewout van Duijvestein, in levende lijve. Vroeger als klein meisje had ze hem wel eens ontmoet toen ze bij haar tante logeerde. Hij was altijd bij de paarden en zij was veel meer geïnteresseerd in het oude poppenhuis dat boven op zolder stond. In haar puberjaren had ze hem stiekem bewonderd en de berichten over zijn liefdesleven in de roddelbladen gevolgd. Dat ze hem niet had herkend! Ze zuchtte en keek aarzelend naar de ingang van het huis waarnaar hij onderweg weg. Ze wist ineens helemaal niet zeker of ze wel bij hem in de buurt wilde zijn op het moment dat hij naar binnen ging.

“Wat is dit?”
De rustig doch onheilspellend uitgesproken vraag maakte alle moed die ze schoorvoetend in de laatste meters had verzameld met de grond gelijk zodra ze een voet over de drempel had gezet. Gelaten liep ze naar het naambordje dat op de deur van zijn voormalige bibliotheek prijkte en waar zijn vinger naar wees. De vrolijke goudkleurige letters leken haar toe te lachen, of lachten ze haar uit?
“Er staat: Ibiza-lounge.” zei ze, terwijl ze hem neutraal aankeek. Hij trapte er niet in.
“Ja, ik kan ook lezen.” beet Ewout haar toe. Ze keek naar de grond en schuifelde een beetje ongemakkelijk heen en weer. Hij keek haar streng aan en slikte, vastbesloten zijn aandacht niet af te laten leiden door haar zachte, blote borsten die bijna zijn borstkas raakten.
“Op één of andere manier weet ik zeker dat het plotseling opduiken van een halfnaakte vrouw op mijn oprijlaan en een Ibiza-lounge in mijn bibliotheek iets met elkaar te maken heeft. Dus vertel op.”
Michelle haalde gelaten haar schouders op. Dan moest het maar zo. Natuurlijk had ze zich de onthulling van haar nieuwste project: de Ibiza-lounge van Slot Duijvestein, waar ze echte trots op was, wel iets anders voorgesteld. Maar blijkbaar had hij besloten het slechtste van haar te denken. Nou prima! Ze zou haar zegje doen en daarna vertrekken. Ewout van Duijvestein kon wat haar betreft naar de hel lopen. Met opgeheven kin keek ze hem aan.
“Ik ben interieurontwerper”, begon ze, “en mijn tante Elsa heeft me gevraagd om hier een ruimte in te richten voor het geven van feesten. Ik kreeg volgens haar van de eigenaar volledige vrijheid qua inrichting en budget.” Op dat moment ging bij Ewout een lichtje branden. Het huis was groot en duur in onderhoud. Hij woonde er op dit moment in zijn eentje, afgezien van Elsa en André, maar die verbleven in de personeelswoning  naast het huis. Een tijdje geleden had hij Elsa verteld dat hij met de gedachten speelde om een ruimte in het huis te gaan verhuren voor feesten en speciale gelegenheden. Toen Elsa had aangeboden om te zorgen dat één van de grotere ruimtes hiervoor zou worden ingericht, was hij ervan uit gegaan dat ze iets met waxinelichtjes, kussens en nieuwe gordijnen bedoelde. Niet dat ze haar frivole nichtje die toevallig interieurontwerper was, zou laten invliegen! Maar daar kon de dame in kwestie natuurlijk niet zoveel aan doen.
“Dit is een historisch, monumentaal pand. Je kunt hier niet zo maar je gang gaan.” zei hij een stuk vriendelijker dan hij tot nu toe had gedaan. Verongelijkt keek Michelle hem aan.
“Dat weet ik ook wel, monumenten zijn mijn specialiteit.” Aangemoedigd door zijn mildere houding begon ze te vertellen. Eerst aarzelend en daarna met steeds meer vuur. Dit was haar passie. Ewout keek met stijgende verbazing naar de vrouw voor hem. Naar haar schitterende ogen, haar zachte, glanzende mond, haar dansende blonde krullen. Zijn mond was droog en zijn lichaam gespannen. Hij hoefde zichzelf niet meer voor de gek te houden. Hij wilde haar. Al vanaf het moment dat hij kennis had gemaakt met haar heerlijke billen. En aangezien zij hier nog steeds was en hem nog niet in zijn gezicht had geslagen ondanks zijn botte gedrag, durfde hij de voorzichtige conclusie te trekken dat deze aantrekkingskracht wederzijds was. Al had ze het voor zichzelf misschien nog niet toegegeven.
Opeens zag Ewout in gedachten een klein meisje met blonde staartjes voor zich dat met een woedend gezicht en tranen op haar wangen de meubeltjes uit het poppenhuis naar zijn hoofd slingerde, omdat hij haar weer eens ongenadig had zitten pesten. In zijn hoofd begon zich een naam te vormen. Het nichtje van Elsa …

“W … Wat?”, Michelle stopte en keek hem niet begrijpend aan toen hij midden in haar verhaal opeens breed begon te grijnzen. Snel inspecteerde ze zichzelf, maar behalve haar gebrek aan kleding kon ze niets geks ontdekken.
“Jij bent Michelle!” zei hij nog steeds triomfantelijk grijnzend. Het was geen vraag, maar een constatering. Zijn diepe stem die haar naam uitsprak en de warme pretlichtjes die in zijn ogen dansten, brachten haar volkomen van haar stuk. Ze was de draad van haar verhaal opeens helemaal kwijt en voelde een verlegen blos op haar wangen kruipen. Niet in staat om iets te zeggen, knikte ze alleen maar, als teken dat hij het bij het rechte eind had. Glimlachend boog hij naar haar toe. Zijn knappe gezicht vlakbij met ogen die zich in de het hare boorden. Michelle stond doodstil. Wat ging hij doen? Zou hij kunnen horen hoe haar hart tekeer ging? Dat moest bijna wel.
Langs haar heen reikte Ewout naar de deurklink. “Ik vind het hoogste tijd om het resultaat te gaan bekijken.” zei hij zacht in haar oor terwijl hij de deur open duwde. Hij pakte haar hand en trok haar mee naar binnen. Hij kon opeens geen seconde langer wachten. De deur viel achter hen in het slot. Eenmaal binnen keek hij verrast om zich heen. Hij wist niet precies wat hij verwacht had, maar in elk geval niet dít. Deze ruimte, de sfeer, was geweldig! Hij herkende niets meer van zijn oude, stoffige bibliotheek. Nieuwsgierig liep hij de kamer rond. De meubels en aankleding waren een perfecte mix van Mediterrane en Afrikaanse stijl, met hier en daar wat speelse hippie-elementen. Blikvangers waren de trendy verlichte bar met daarnaast het grote aquarium met tropische vissen. De hele ruimte ademde ontspannen luxe. En nog iets anders … losbandigheid, maar misschien was dit zijn eigen fantasie die met hem op de loop ging. Hij draaide zich om naar Michelle die gespannen stond te wachten op zijn reactie. Haar pure vrouwelijke verschijning versterkte het beeld van losbandigheid dat zojuist bij hem was opgekomen in alle hevigheid. Onvervalst verlangen stroomde als warme honing door zijn aderen. Het voelde alsof hij twee dagen in de woestijn had gelopen en zij een heerlijk koud biertje was. Hij zag zijn eigen verlangen weerspiegeld in haar gezicht.

“Kom eens hier.” zei hij, zijn stem klonk enigszins schor. Met een zucht liet Michelle haar ingehouden adem ontsnappen, eindelijk zei hij iets! Hoewel de zenuwen door haar lijf gierden, lukte het Michelle om kalm en sierlijk naar hem toe te lopen op haar hoge hakken. Enkele centimeters voor hem bleef ze staan, haar ogen neergeslagen. De spanning tussen hen was bijna ondraaglijk. Ze voelde een diepe warmte ontstaan in haar buik en tussen haar benen. Zachtjes legde hij zijn knokkels op de huid van haar sleutelbeen en volgde langzaam de contouren van haar borst naar beneden.
“Deze lounge is prachtig.” Michelle’s ademhaling versnelde. Ze kon niet meer helder denken. Ze voelde hoe zijn warme hand langs de curve van haar taille naar de onderkant van haar rug gleed. Zijn adem streek langs haar gezicht.
“En wat voor feestjes had je gedacht dat ik hier ga geven?”
De ondeugend gestelde vraag benam haar de adem en joeg een blos op haar wangen. Ze kon niet ontkennen dat er tijdens het inrichten van deze ruimte bepaalde erotische beelden aan haar fantasie waren ontsnapt!
Haar betrapte reactie zei Ewout genoeg en stemde hem tevreden. Het bevestigde zijn vermoeden dat ze een hartstochtelijke vrouw was. Hij glimlachte inwendig. Dit kon wel eens het begin worden van een interessante relatie. Zeer interessant.
De arm achter haar rug trok haar dicht tegen zijn warme lichaam aan en in één vloeiende beweging was zijn mond ineens op de hare in een duizelingwekkende kus. Nog nooit was Michelle zo grondig gekust. Zijn lippen en tong, eisend, haar ziel plunderend tot ze niets anders kon dan zich volledig aan hem overleveren. Geen gedachten meer, behalve één: niet stoppen, ik wil meer! En ze kreeg meer, veel meer. Zijn handen waren ineens overal en lieten een gloeiend spoor achter daar waar hij haar aanraakte. Haar rug, billen en borsten. Ze kreeg het zo warm, dat ze nauwelijks genoeg adem kon krijgen. Plotseling voelde ze een koele luchtstroom op de plek waar haar dijen samenkwamen en kwam tot de ontdekking dat hij haar inmiddels had ontdaan van haar kanten slipje. Veel tijd om hier over na te denken kreeg ze niet aangezien ze achterover op een lounge-bank werd gedrukt door zijn harde mannenlichaam en hij haar hals begon te zoenen. Michelle ging onder in een draaikolk van emoties.

Ewouts handen jeukten om nog veel meer met haar te doen en het kostte hem al zijn zelfbeheersing om zich in te houden. Ze was veelbelovend, maar hij zou niet te hard van stapel lopen. Op dit moment zou het alleen om haar draaien, om haar bevrediging. Hij lachte tevreden toen ze naar adem hapte op het moment dat zijn vingers het ongeduldig opgerichte knopje tussen haar benen vonden. Ze spreidde haar benen wijd voor hem. Zijn gedachten gingen even naar de dingen die hij allemaal nog meer met haar wilde doen en er schoot een hete bliksemschicht door zijn lendenen. Snel focuste hij weer op het hier en nu. Zijn vingers begonnen haar te masseren in ronddraaiende bewegingen. Eerst snel, zodat ze begon te kronkelen onder zijn handen en op het moment dat ze bijna over het randje ging weer trager. Dit herhaalde hij een paar keer en hij zag zweetdruppeltjes parelen op haar voorhoofd. Smekend keek ze hem aan, smachtend naar verlossing.
“Zeg dat je blijft” zei hij terwijl zijn vingers meedogenloos doorgingen met hun bewegingen, trager en trager. Gefrustreerd en verhit keek ze hem aan. Waar had hij het over?
“Zeg dat je blijft, hier bij mij, je mag het hele huis opnieuw inrichten” zijn vingers voerden het tempo weer op en ze begon te hijgen.
“Ja,” kreunde ze, “oh, ja!” Hij voelde hoe ze begon te schokken en dreef zijn vingers bij haar naar binnen. Ze krampte heftig om zijn vingers heen, terwijl haar lichaam omhoog kwam en ze uiteenspatte in miljoenen scherven van verrukking.
“Jaaaaa!”
Zelfvoldaan keek hij toe hoe ze uitgeput achterover in de kussens viel. Haar lot was bezegeld.
“Goed, dat is dan afgesproken.”

Grand Opening (Kasteelromance: deel 2)

Advertenties

6 gedachtes over “Eroscripta: Kasteelromance (deel 1)

  1. Inderdaad een verhaal dat past in jouw stijl. Een terechte plaats in de finale van de EroScripta schrijfwedstrijd. Het is mij dan ook een eer straks met jou in de bundel ‘EroScripta: de top 10 erotische verhalen’ van uitgeverij Aspekt te staan.

    Groeten, Rolf van der Leest

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Grand Opening (Kasteelromance: deel 2) – MEISJE'S LOVELOUNGE (18+)

  3. Pingback: Grand Opening (Kasteelromance: deel 2) – Monica's Lovelounge (18+)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s