EWA_NL Schrijfmarathon 2015 Opdracht 9 (halve finale)

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOp 26 september 2015 ontvingen de vijf resterende deelnemers van de Schrijfmarathon 2015 de volgende opdracht:

Begin jouw verhaal met: Buiten het huisje gierde de wind door het donkere bos. (Let op: dit MOET de eerste zin van jouw verhaal zijn!)
Maximaal aantal woorden: 1200

Toen ik deze opdracht ontving, wist ik in eerste instantie niet zo goed wat ik er mee aan moest vangen. Dat was best frustrerend, zeker toen ik via Twitter vernam dat de ene na de andere deelnemer zijn/haar verhaal binnen een week al inleverde. Maar ik hield het hoofd koel en na het benodigde rijpingsproces wist ik ineens wat voor verhaal ik moest en wilde gaan schrijven voor deze ronde. De kans was groot dat dit mijn laatste ronde was en ik wilde in elk geval nog een compleet schaamteloos verhaal indienen. Zie hieronder het resultaat. De overige inzendingen zijn hier te lezen. En guess what? Ik ben met dit verhaal in de finale beland. Alle stemmers hartelijk dank! Dankzij jullie mag ik deze marathon helemaal uitschrijven. En ik reken natuurlijk ook op jullie bij de laatste stemronde die 15 november van start gaat ;-).

PinkelientjeHet geheim van Pinkelientje

Buiten het huisje gierde de wind door het donkere bos. Harde rukwinden deden de bomen kraken op hun gewortelde grondvesten. Binnen zaten kabouter Pinkelman en zijn vrouw Pinkelientje behaaglijk bij hun gloeiende kacheltje. Pinkelientje pakte de eikeldopjes waaruit ze net hun brandnetelthee hadden gedronken en liep ermee naar het keukentje om ze opnieuw te vullen.
“Brrr, wat spookt het buiten!” zei ze huiverend.
“Wil jij er een hazelnootmuffin bij? Ik heb ze vanmiddag vers gebakken.”
“Hmmmm,” humde Pinkelman afwezig. Hij was helemaal verdiept in een artikel over Scandinavische houtbewerking.
“Ik neem aan dat je “ja” bedoelt?” vroeg Pinkelientje geïrriteerd. Zo ging het de laatste tijd veel vaker. Ze voelde zich verwaarloosd en dat hing haar behoorlijk de keel uit. Ze had al geprobeerd zijn aandacht te trekken door zich demonstratief op de bank te installeren met het boek van kabouter Wiplala: “Spelletjes voor in de bedstee”. Voorheen had ze hier altijd succes mee gehad, maar dit keer had Pinkelman er geen enkele aandacht aan besteed. Hij had zelfs niet gemerkt dat ze al een paar dagen onder haar jurkje geen onderbroekje droeg! Ze kwakte de thee en de hazelnootmuffin voor hem op tafel en zei: “Ik ga de was binnenhalen.” Kwaad beende ze op haar slofjes van konijnenbont naar buiten.
Lees verder “EWA_NL Schrijfmarathon 2015 Opdracht 9 (halve finale)”

Advertenties

Kan ik je verleiden?

fractionation-seduction-tricksNooit gedacht dat ik zo ver zou komen in de EWA Schijfmarathon 2015! Maar daar sta ik toch maar mooi in de halve finale :-). De strijd is spannender dan ooit en de verhalen om te smullen. Kan ik je verleiden om ook jouw stem uit te brengen op het meest geile, erotische verhaal? Het kan alleen vandaag nog …

Schrijfmarathon 2015: Negende stemronde (halve finale)

Mijn dank is groot!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Eroscripta: Kasteelromance (deel 1)

De opdracht van de Eroscripta schrijfwedstrijd was als volgt:

imageGebruik deze foto als inspiratie. Vertel het verhaal achter deze foto zoals jij het voor je ziet en neem je lezer mee in een erotische droom. Je verhaal mag minimaal 2500 en maximaal 3500 woorden bevatten. Als je een gedicht instuurt mag dit maximaal 500 woorden bevatten. Rijm en metriek is optioneel en mag je naar eigen inzicht toepassen.

In de periode dat ik dit verhaal schreef, was ik net bezig met het opzetten en vormgeven van dit blog. De oplettende lezer zal wel een aantal thema’s herkennen ;-). In die zin is dit verhaal erg representatief voor wat ik met mijn blog wil uitstralen: feelgood, romantisch, lichtvoetig, humoristisch en sexy. Ik was echt verrast toen ik te horen kreeg dat mijn verhaal door  de jury was gekozen als één van de 10 finalisten uit de ruim 70 inzendingen. Uiteindelijk heeft dit verhaal de 7e plaats behaald. Voor mij een hele eer! De overige 9 finale-verhalen kun je hier lezen.

Kasteelromance

Met rustige maar stevige hand leidde jonkheer Ewout van Duijvestein zijn paard Joey langs het ruiterpad dat naar zijn huis liep. Of, nou ja huis, Slot Duijvestein was een buitenhuis met de omvang en uitstraling van een klein kasteel. Het werd omgeven door een prachtig stuk bos aan de ene kant en een parkachtige tuin met een grote vijver aan de andere kant. Het gezicht van Ewout stond op onweer. De afgelopen weken die hij bij zijn ouders in Londen had doorgebracht, waren een hel geweest. Met name de niet aflatende pogingen van zijn moeder om hem te koppelen aan diverse Engelse adellijke dames hadden zijn humeur tot een dieptepunt gebracht. Hoewel ze het goed meende, werkte haar enthousiasme zo verstikkend dat hij had besloten een week eerder dan gepland terug te keren naar Nederland. In een poging zijn gevoel van vrijheid weer terug te krijgen, had hij zijn auto geparkeerd bij de manage die ook bij het landgoed hoorde om het laatste stuk te paard af te leggen. De stilte en geur van het bos en de ritmische beweging van het paard kalmeerden hem enigszins.
Plotseling stond Joey stokstijf stil, snoof een paar keer en draaide zijn oren naar voren. Ewout hief zijn hoofd op om te kijken waar de aandacht van zijn paard door was afgeleid. Het slot was al zichtbaar door de bomen en het dier rook waarschijnlijk de stal bij het huis. Maar toen hij beter keek, zag hij dat dit niet was wat de interesse van Joey had gewekt. Het was een tafereeltje op de parkeerplaats naast het huis. Met stijgende verbazing dirigeerde hij Joey wat dichter naar de haag van bomen en struiken die het ruiterpad scheidde van de parkeerplaats. Hij kneep zijn ogen samen om te zien wat er gaande was. Zijn mond viel open toen tot hem doordrong wat hij zag. Hij staarde naar een vrouwenderrière! Een hele bevallige derrière, dat wel. Hij had meer dan genoeg ervaring opgedaan om dat te kunnen beoordelen. De vrouw die bij de derrière hoorde, stond voorover geleund in een auto. Zo te zien één van zíjn auto’s. Op een klein zwartkanten onderbroekje en een paar zijden kousen na was ze naakt.
Wie was ze? Een prostitué? En wat deed ze hier? Ewout, die niet hield van verrassingen, voelde zijn humeur tot het nulpunt dalen en zijn irritatie-level omhoog schieten. Hij was naar huis gekomen omdat hij rust wilde. Hij was het meer dan zat om naar de pijpen van vrouwen te dansen en door hen in situaties te worden gebracht waar hij niet om had gevraagd! Hij wilde de regie over zijn leven weer terug. Aan zijn zwaar op de proef gestelde geduld was zojuist een eind gekomen. Met een korte, ongeduldige beweging van zijn hand aan de teugel spoorde hij Joey aan de parkeerplaats op te lopen. Hij ging zo snel mogelijk korte metten maken met deze dame.

Lees verder “Eroscripta: Kasteelromance (deel 1)”

Aufguss (Thewa #4: In de sauna)

berkentakkenHappend naar adem daal ik treetje voor treetje af in het dompelbad. Mijn huid protesteert heftig samentrekkend tegen het temperatuurverschil. Het liefst zou ik rechtsomkeert maken, maar dapper zet ik door. Ik sta al tot mijn middel in het ijskoude water en zal er nu met mijn borsten door moeten. Frank  bekijkt geamuseerd mijn zelfmarteling vanaf de kant. Dan neemt hij een aanloopje en duikt zonder pardon het water in.
“Kijk, zo doe je dat!” zegt hij grijnzend nadat hij weer boven is. Ik weet uit ervaring dat ik nu een beetje moet opschieten, omdat hij in staat is me een handje te komen helpen als het hem te lang duurt. Ik neem een grote hap lucht en laat me langzaam kopje onder zakken. Ik voel de kou prikken en doordringen in mijn oververhitte huid. Bibberend kom ik boven.
“Ik ben wel genoeg afgekoeld, ga je mee naar het zwembad?” vraag ik. Franks ogen zijn gericht op mijn door de kou strak getrokken tepels.
“Natuurlijk schatje!” zegt hij opgewekt en lachend spetter ik hem nat voordat ik het dompelbad uit snel.
Lees verder “Aufguss (Thewa #4: In de sauna)”