Eva (Thewa #3: De maagd)

girl-pointing-gun-at-u“Sta stil!” Eva’s stem sloeg over en haar hand die het pistool richtte op de twee mannen trilde. Snel ondersteunde ze haar schiethand met haar andere hand en drukte haar angst naar de achtergrond. Haar blik werd scherp en gefocust. Ze was op dit moment intens dankbaar voor de schietlessen die ze van haar vader had moeten volgen. Ze wist dat ze raak zou schieten als het moest.
“Maak haar los,” beval ze één van de mannen met een gebiedend gebaar van haar hoofd richting de jonge, naakte vrouw die gekneveld aan een boom was vastgebonden en rode striemen op haar rug en billen had. De man haastte zich om de touwen los te maken, terwijl ze de andere man onder schot hield. Ze kende de man voor de loop van haar pistool wel. Het was Valentijn Driest, de zoon van haar vaders grootste vijand. Ze moest zelf niets hebben van alle onderwereldpraktijken waar haar vader in verwikkeld was en de hoogoplopende rivaliteit tussen beide families. Valentijn ook niet, ze had zelfs wel eens een biertje met hem gedronken toen ze elkaar toevallig waren tegengekomen in een club. Eerlijk gezegd was ze best van hem onder de indruk geweest. Haar blik gleed over zijn knappe gelaat en ze voelde een steek van teleurstelling. Blijkbaar was hij toch uit heel ander hout gesneden dan ze dacht.

Valentijn staarde onafgebroken naar de vrouw die met één verkeerde beweging van haar wijsvinger een einde aan zijn leven kon maken. Hij zorgde ervoor dat zijn handen zichtbaar voor haar waren en dat hij geen onverwachte bewegingen maakte. Beheerst wachtte hij het moment af dat hij haar zou kunnen overmeesteren. Dit wond hem meer op dan zou moeten, gegeven de omstandigheden. Hij had Eva al een tijdje in het vizier. Ze was verrukkelijk: jong, heel mooi en compleet onervaren. Vanwege dit laatste feit had hij voorlopig geen werk van haar gemaakt, nog buiten beschouwing latend dat ze de dochter van zijn vaders aardsrivaal was. Maar haar sterke karakter dat een ogenschijnlijk contrast vormde met de latente gewilligheid die hij bij haar onder de oppervlakte voelde, vormde een onweerstaanbaar verleidelijke uitdaging voor hem. En als ze in staat was een pistool op zo’n zelfbewuste en trefzekere wijze te hanteren dan zou ze een introductie in zijn wereld ook wel aankunnen. Mits hij erin slaagde de huidige situatie naar zijn hand te zetten tenminste. Hij keek naar zijn broer Stephan die druk bezig was zijn geliefde, Sophia, los te maken van de boom. Valentijn had er tegenover zijn broer nooit een geheim van gemaakt dat hij als dominant door het leven ging. Stephan en Sophia waren onervaren op het gebied van BDSM en hadden hem gevraagd hun wat richtlijnen en coaching te geven. Hij had ze een beetje op weg geholpen en nadat ze hun aanvankelijke schroom hadden overwonnen, bleken Stephan en Sophia twee natuurtalenten te zijn. Wat had geresulteerd in het uiterst spannende buitentafereeltje waar Eva zojuist getuige van was geworden. Hij wist niet precies wat Eva allemaal had gehoord en gezien, maar hij kon zich voorstellen wat voor indruk het gewekt had bij haar. Hij kon zichzelf wel voor zijn hoofd slaan dat hij niet voorzichtiger was geweest en meer voorzorgmaatregelen had genomen om te voorkomen dat ze betrapt werden. Stephan had Sophia inmiddels bevrijd van de touwen en de knevel en nam haar trillende lichaam in zijn armen. Ze was erg geschrokken van de hele situatie en begon onbedaarlijk te huilen. Stephan sprak haar zacht en geruststellend toe terwijl hij haar haren uit haar gezicht streek.

Verbouwereerd zag Eva hoe de jonge vrouw zich na haar bevrijding rechtstreeks in de armen van haar belager wierp. Ze had veel verwacht, maar niet dit! Wat was hier aan de hand? Op dat moment werd het pistool uit haar handen geslagen en werd ze op haar buik tegen de grond gedrukt. Zelfs als de lucht niet uit haar longen zou zijn verdwenen door de klap dan had ze nog geen tijd gehad om te gillen. De handen die haar in bedwang hielden waren sterk, maar deden haar geen pijn.
“Het spijt me Eva, maar ik hou nog te veel van het leven om te eindigen met een gat in mijn borst.” Ondanks haar benarde positie moest Eva inwendig glimlachen om de ironie in Valentijns stem. Vreemd genoeg was ze helemaal niet bang.
“Ik kan alles uitleggen. Beloof je dat je er niet meteen vandoor gaat als ik je los laat?” Zijn handen lieten haar vrij toen ze kort met haar hoofd knikte. Ze stond snel op en klopte haar kleren af. Daarna keek ze Valentijn aan en trok vragend haar wenkbrauwen op.
“Nou, ik ben heel benieuwd naar je verklaring voor … dit alles.” Haar ogen volgden Stephan en Sophia die innig omarmt verdwenen in de richting van het chalet dat een eindje verderop in het bos stond.

Om tijd te winnen inspecteerde Valentijn uitgebreid het kleine pistool dat hij van haar af had genomen. De patronen had hij inmiddels verwijderd uit het magazijn.
“Dus dit dragen vrouwen tegenwoordig in hun handtasje.”
Eva keek hem uitdagend aan. “Mijn vader staat erop dat ik hem bij me draag.”
Valentijn gaf haar het wapen terug terwijl hij de kogels in zijn zak stopte. “Dat is verstandig van hem. Maar knoop één ding goed in je oren Eva,” hij keek haar ernstig en doordringend aan, “richt nooit meer een wapen op mij. Dat is niet nodig.”
Eva voelde zich rood worden, “O nee? Het leek er anders verdacht veel op dat jullie daarnet een vrouw hadden vastgebonden en haar aan het slaan waren.”
Valentijn zuchtte en gebaarde naar een houten picknickbank, “Laten we even gaan zitten, dat praat wat makkelijker.”
Eva nam plaats op de zitting en Valentijn ging naast haar op de tafel zitten.
“Ik weet dat je nog niet veel ervaring hebt op seksueel gebied,” begon Valentijn.
“Wat heeft dat er nou weer mee te maken? Wat jullie met die vrouw deden was niet seksueel, dat was pure mishandeling!” Eva wilde verontwaardigd opspringen van haar plek, maar Valentijns hand op haar schouder drukte haar terug op de bank.
“Acht je me er werkelijk tot zoiets in staat, Eva?” Zijn donkere ogen keken vragend in de hare. Niet in staat om antwoord te geven, sloeg Eva haar ogen neer.
“Ik zie dat je twijfelt. Vind je het niet gek dat Sophia, want zo heet de vrouw, niet meteen wegrende om aangifte te doen bij de politie, nadat jij haar had “gered”?”
Daar had Valentijn wel een punt. Eva voelde haar verontwaardiging zakken en werd zich ineens sterk bewust van zijn warme hand die nog steeds op haar schouder rustte en zijn indringende blik die steeds de hare zocht.
“Ik wil met die vrouw praten,” zie Eva gedecideerd. Ze sprong op en begon heen een weer te lopen.
“Dat kan ik regelen,” zei Valentijn, “maar om nog even bij het onderwerp te blijven, sommige mensen vinden het opwindend om een bepaald machtsspel in hun liefdesleven te brengen. Dat één partner controle heeft over de ander en dat de andere partner zich hieraan over geeft.”
Eva was gestopt met ijsberen en keek Valentijn met open mond aan. “Werkelijk?” Ze schudde haar hoofd, deze informatie moest ze even verwerken.
“Was dit zo’n machtsspel? Wat is daar in godsnaam leuk aan?”
Valentijn was ook opgestaan en liep nonchalant in Eva’s richting. Zijn blik was op de grond gericht. Pas toen het al te laat was, merkte Eva dat hij te dichtbij kwam. Ze deed geschrokken een stapje naar achteren maar werd daarin belemmerd, ze zat ineens klem tussen een dikke boomstam en Valentijns harde, warme lichaam. Zijn lippen waren slechts enkele centimeters verwijderd van de hare.
“Kijk Eva, je kunt denk ik niet ontkennen dat er een aantrekkingskracht is tussen ons. Op dit moment vraag je je waarschijnlijk af hoe het voelt als ik je zou zoenen.” Zijn adem streek over haar gezicht terwijl hij de woorden sprak en Eva kon slechts als betoverd luisteren. Ze durfde Valentijn niet aan te kijken en haar ogen waren gericht op zijn schouderpartij, waar ze overigens niet rustiger van werd.
“Ik ga je echter niet kussen, Eva. Nu nog niet. En dat gaat iets met je doen. Dat geeft mij macht over jou. Je mag zelf uitmaken of je dit leuk vindt of niet.”
Valentijn deed een stapje opzij en liet toe dat Eva bij hem vandaan begon te lopen.
“We zullen zien hoe ons machtsspel zich verder gaat ontwikkelen. Till we meet again Eva.”
Eva begon steeds harder te lopen en zette het op een rennen. Zijn stem achtervolgde haar. Toen ze buiten adem raakte stopte ze even en haalde een paar keer diep adem. Hij was haar niet gevolgd. Terwijl ze naar huis liep voelde het alsof ze net ontwaakt was uit een diepe slaap en er een adembenemend spannende dag voor haar lag.

Thewa

Advertenties

4 gedachtes over “Eva (Thewa #3: De maagd)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s