Een beetje vreemd, maar wel lekker …

Letters to NaughtyLieve Naughty,

Dank je wel voor je geweldig brief, je hebt me er weer een groot plezier mee gedaan! Je moest iets langer wachten op mijn reactie, aangezien de agenda hier in de Lovelounge uitpuilde van pre-zomervakantie activiteiten zoals: sportdagen, kamp, ontelbare BBQ’s, de avondvierdaagse en examenfeestjes. Ik werk op dit moment trouwens ook aan een vrouwvriendelijk tentakelporno verhaal. Dit om aan te geven dat jouw brieven een bron van inspiratie voor me zijn :-).

Het toenemende slechte imago van alles wat met seks te maken heeft, valt mij ook op en verontrust me. Ik ben net geen kind uit de sixties, maar wel opgegroeid met de “make-love-not-war” gedachte. Ik stam uit de tijd dat de “Happy Hooker” met ons mee ging op vakantie in het boekenkrat en dat “Emanuelle” gewoon op vrijdagavond bij de publieke omroep werd uitgezonden. Na 9 uur, dat wel, maar toch.
De laatste tijd zie ik met lede ogen aan hoe langzamerhand allerlei zaken die te maken hebben met seksualiteit, lichamelijkheid en intimiteit in het verdomhoekje raken. En dan heb ik het nog niet eens over de dubbele moraal die er nog steeds (of steeds meer) heerst ten opzichte van seksualiteit van mannen en seksualiteit van vrouwen. Sunny Bergman maakte hier een hele mooie en ook onthutsende documentaireserie over.

Ik vraag me wel eens af of we onszelf met de seksuele vrijheidsstrijd in de jaren 60 en 70 uiteindelijk niet in de vingers hebben gesneden. Porno, prostitutie, het moest allemaal kunnen. Love, peace and understanding. Een tijdlang ging dit prima, op een gemoedelijk, redelijk amateuristisch niveau. Maar toen kwam het grote geld om de hoek kijken, porno en prostitutie werd “Big Business.” Op zich niks mis mee, ware het niet dat hiermee ook de darkside van deze sector volop tot ontwikkeling kwam: vrouwenuitbuiting, -mishandeling, en -handel. De “romantiek” verdween hiermee volledig uit de sector. Je moet tegenwoordig heel hard zoeken om die ene prostitué of porno-actrice te vinden die echt uit eigen vrije wil en met liefde haar vak uitoefent. Maar ze zijn er gelukkig nog wel. In die zin snap ik de terughoudendheid van personen en bedrijven om te worden geassocieerd met porno-gerelateerde ondernemingen wel. Het is onterecht en jammer dat een hele sector  hiervan de dupe wordt.
De wereld is klein geworden in de laatste decennia, met name door de opkomst van internet. De “pornoficatie” van seks en uitwassen zoals kinderporno, wraakporno en onrechtmatig gepubliceerde naaktfoto’s doen je bijna vergeten dat seks mooi, fijn en intiem is en dat je er ook heerlijk en veilig van kunt genieten. Ik weet niet in hoeverre religie een rol speelt bij de taboe op seks, voor een deel misschien wel. Aan de andere kant zou je dan verwachten dat met de toenemende ontkerkelijking van de laatste tijd de tolerantie tegenover seksualiteit en homoseksualiteit ook toeneemt. Dit is echter niet het geval.

In jouw brief vraag jij je af waarom we met z’n allen massaal tegen vreemdgaan zijn, terwijl wetenschappelijk is bewezen dat monogamie in de natuur niet gebruikelijk en evolutionair niet logisch is. Ik vind dat monogamie wel degelijk een belangrijke functie heeft, maar dat de manier waarop er vaak mee omgegaan wordt negatief werkt. Het is iets te gemakkelijk om te stellen dat de mens van nature niet monogaam is, omdat bij een aantal apensoorten is vastgesteld dat zij dit niet zijn. Hoewel de werkelijkheid soms anders doet vermoeden, leven wij allang niet meer als apen. De voorbeelden van polygaam samenlevende mensen waar ik wel een iets over gezien of gelezen heb, doen mij niet meteen overlopen van enthousiasme voor deze levensstijl. Meestal is er sprake van eenzijdige polygamie en mag alleen de man meerdere partners hebben. Persoonlijk geloof ik erg in het gezin als hoeksteen van de samenleving, zeker om een stabiele basis en een veilige, vertrouwde omgeving te bieden voor opgroeiende kinderen. Dit is geen haalbare kaart als iedereen maar zou doen “waar ie zin in heeft.” Een vaste partner waar je een liefde en een leven mee kunt opbouwen, vind ik in die zin erg belangrijk.
Aan de andere kant zie ik monogamie niet als iets waar je automatisch “recht” op hebt, of wat je kunt afdwingen bij een ander. Als er binnen een vaste relatie behoefte ontstaat om eens “buiten de deur” te kijken, dan zou dat wel in openheid en vertrouwen besproken moeten kunnen worden. Wanneer je als stel in staat bent om dat, rekening houdend met de gevoelens van alle partijen, op één of andere manier toe te laten binnen je relatie, dan kan dit een enorme verrijking zijn van je eigen seksualiteit en de seksualiteit binnen je relatie. Er zijn alleen denk ik niet zoveel mensen in staat om op een dergelijke manier elkaar te vertrouwen en rekening met elkaar te houden. Gewoon stiekem vreemdgaan is misschien heel spannend, hoewel het mij vreselijk lijkt, maar maakt voor zover ik kan beoordelen, op de lange duur meer kapot dan dat het oplevert. Ik zie dus meer in polygamie als “toetje” nadat je geslaagd bent voor je vast relatie :-).

Sow, dit was wel een hele serieuze brief, maar dat moet af en toe kunnen, toch? Mijn volgende brief komt waarschijnlijk vanaf mijn vakantie-adres, afhankelijk van de werking van de gratis Wifi, en zal wel weer iets lichtvoetiger van toon zijn, vermoed ik.

Liefs,
meisje

Advertenties

Een gedachte over “Een beetje vreemd, maar wel lekker …

  1. Pingback: Het kan vreemd gaan - Naughty Business Report

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s